BlogBeginnen
Waarom komt je nieuwsbrief in de spam terecht?
Een spamfilter beoordeelt niet je woorden, maar of je mail echt van jouw domein komt en wat eerdere ontvangers ermee deden. Bij een kleine zaak zit de oorzaak bijna altijd in een van deze drie dingen: de afzender klopt technisch niet, je mailt mensen die er nooit om vroegen, of afmelden is lastiger dan de spamknop. Alle drie zijn ze na te lopen zonder dat je er verstand van techniek voor hoeft te hebben.
Waar let een spamfilter op?
Een spamfilter stelt drie vragen, en geen ervan gaat over hoe mooi je mail is. Komt dit bericht echt van het domein dat er als afzender boven staat? Wilden de mensen op deze lijst post van die afzender? Wat deden ontvangers met eerdere mails van hetzelfde adres: lazen ze hem, lieten ze hem staan, of drukten ze op de spamknop?
Die vragen zie je terug in wat de grote mailaanbieders van afzenders verlangen. In zijn richtlijnen voor afzenders (gelezen in oktober 2026) vraagt Google van iedereen die mail naar Gmail stuurt dat het verzendende domein is ingesteld met SPF of DKIM, dat de server waarvandaan verstuurd wordt netjes op naam staat, dat er over een beveiligde verbinding wordt verstuurd en dat het aandeel spammeldingen onder de 0,3 procent blijft. Yahoo vraagt in zijn richtlijnen vrijwel hetzelfde en noemt dezelfde grens. Dat zijn geen wetten maar huisregels van de postbus, en ze gelden net zo goed voor de nieuwsbrief van een zaak met driehonderd adressen.
Wat in die richtlijnen niet voorkomt: een lijst met woorden die je moet vermijden. Google en Yahoo schrijven over de handtekening van je domein, over spammeldingen en over afmelden, nergens over uitroeptekens of over het woord gratis. Een filter kijkt dus vooral naar wie je bent en wat mensen eerder met je post deden.
Klopt het wel dat jij de afzender bent?
De eerste vraag is technisch, en je verzendprogramma doet daar het meeste van voor je. Mail is van huis uit een briefkaart waar iedereen een willekeurige naam op kan zetten. Daarom zijn er drie afspraken bedacht waarmee een domein laat zien dat de afzender klopt:
- SPF. Bij je domeinnaam staat genoteerd welke verzenders namens jou mogen mailen.
- DKIM. Elke mail krijgt een digitale handtekening die bij jouw domein hoort en die onderweg niet na te maken is.
- DMARC. Je laat weten wat een ontvangende postbus moet doen als die eerste twee niet in orde zijn.
Je zet ze niet in je nieuwsbriefprogramma neer, maar bij de partij waar je je domeinnaam hebt gekocht. Je verzendprogramma geeft je daarvoor een paar regels tekst, en je webbouwer of je hostingpartij zet ze op de goede plek. Dat is eenmalig werk; daarna heb je er geen omkijken meer naar.
Verstuur je je nieuwsbrief nog vanaf een gratis adres, bijvoorbeeld [email protected], dan loop je hier tegen een muur. Een handtekening zetten namens een domein dat niet van jou is, kan niet. Google waarschuwt er in zijn richtlijnen zelf voor: gmail.com als afzender gebruiken terwijl de mail ergens anders vandaan komt, kan de bezorging in de weg zitten. Een eigen domein in je afzender is dus niet alleen netter, het is het verschil tussen aankomen en blijven hangen.
Mailde je mensen die erom gevraagd hebben?
De tweede vraag is de belangrijkste, en de enige waar jij volledig zelf over gaat. Google zet het in zijn richtlijnen zo kort mogelijk neer: stuur geen berichten aan mensen die zich niet hebben aangemeld, want die merken je mail aan als spam.
Dat loopt zelden kwaadwillend mis. Meestal gaat het zo:
- een stapel visitekaartjes van een beurs, twee jaar geleden verzameld en nooit meer aangeraakt;
- adressen uit je eigen mailbox geplukt, omdat iemand ooit naar de prijs van iets vroeg;
- een lijst die je van een collega kreeg of ergens inkocht;
- je hele klantenbestand in één keer, terwijl de helft al jaren niet meer langsgeweest is.
Reken die grens van 0,3 procent eens om. Drie meldingen op duizend verstuurde mails, dat is de ruimte die je hebt. Bij vierhonderd adressen zitten twee mensen die op de spamknop drukken daar al ruim boven. Zo'n knop is geen klacht die in een la verdwijnt: hij telt mee voor alles wat je daarna verstuurt, ook voor de mensen die je mail juist wel willen lezen.
Een kleine lijst van mensen die je kennen levert daarom meer op dan een grote lijst die bij elkaar geschraapt is. Wie er volgens de wet op mag staan, staat in mag je je klanten zomaar een nieuwsbrief sturen; hoe je die lijst netjes laat groeien, staat in meer inschrijvers voor je nieuwsbrief.
Is afmelden bij jou makkelijker dan de spamknop?
Wie weg wil en geen afmeldlink ziet, drukt op spam. Dat is de kortste uitweg die een mailprogramma biedt, en hij kost jou veel meer dan een afmelding.
De ACM is er duidelijk over: in elk bericht staat de mogelijkheid tot afmelden, en dat moet snel kunnen, dus niet via een ingewikkelde vragenlijst. Yahoo vraagt afzenders om een afmelding binnen twee dagen te verwerken. Bij grotere verzenders verwachten Google en Yahoo bovendien een afmeldknop die het mailprogramma zelf bovenin het bericht kan tonen; dat regelt een fatsoenlijk verzendprogramma voor je.
Wat jij zelf in de hand hebt:
- Zichtbaar afmelden. Onderaan, in gewone letters, niet lichtgrijs op wit weggewerkt.
- Eén of twee klikken. Geen inloggen, geen wachtwoord, geen vragenlijst waarom iemand vertrekt.
- Een zin erboven die uitlegt waarom iemand de mail krijgt. Bijvoorbeeld: je krijgt deze mail omdat je een pakket bij ons afneemt. Die ene regel haalt de verbazing weg die vaak de echte reden achter een spammelding is.
- Meteen verwerken. Komt er na een afmelding toch nog een mail, dan is de spamknop de volgende stap.
Een afmelding voelt als verlies, maar hij is het omgekeerde van schade. Iemand verdwijnt stil van je lijst, en jij blijft aankomen bij de rest.
Wat in de mail zelf meespeelt
Aan de inhoud ligt het minder vaak dan mensen denken, al zijn er wel een paar dingen die helpen. Ze draaien allemaal om herkenbaarheid: een lezer moet in een halve seconde zien van wie de mail is en waarom hij hem krijgt.
- Je naam in de afzender. De ACM vraagt om te laten zien dat jij de afzender bent, via je bedrijfsnaam of e-mailadres, en geen fantasienaam te gebruiken.
- Een onderwerpregel die dekt wat erin staat. Wie zich na het openen beetgenomen voelt, grijpt eerder naar de spamknop dan naar de afmeldlink.
- Leesbare links. Google vraagt om links in de tekst zichtbaar en begrijpelijk te houden: een adres waaraan je ziet waar het heen gaat, liever dan een verkorte reeks tekens.
- Tekst naast je beeld. Veel mailprogramma's laden afbeeldingen niet vanzelf. Wie jouw mail zonder beeld opent, moet nog steeds kunnen lezen waar het over gaat.
- Een rustig ritme. Google vraagt afzenders om gelijkmatig te verzenden en niet in stoten. Van niets naar drieduizend mails op één dag valt op.
Eén ding kun je beter laten: dezelfde nieuwsbrief nog eens de deur uit doen omdat je denkt dat hij niet aankwam. Je verdubbelt daarmee precies het signaal waar je last van hebt.
Je staat in de spam: zo zoek je het uit
Kijk eerst of hij er echt staat, en bij hoeveel mensen. Dat is een andere vraag dan hij lijkt.
- Vraag twee of drie klanten met verschillende postbussen, bijvoorbeeld Gmail, Outlook en een eigen domein, om even te kijken en een schermafdruk te sturen.
- Staat hij in Gmail onder het tabblad Promoties, dan is er niets aan de hand. Google sorteert aanbiedingen en reclamemail in die categorie, en de mail is gewoon bezorgd.
- Zit hij bij één ontvanger in de spam en bij de anderen niet, dan is dat een persoonlijke filterinstelling en geen probleem met je verzending.
Staat hij bij meerdere mensen in de spammap, loop dan deze volgorde af.
- Laat SPF, DKIM en DMARC nakijken voor het domein waarvandaan je verstuurt. De meeste verzendprogramma's laten in hun instellingen zien of het in orde is.
- Kijk waar je adressen vandaan komen. Zitten er adressen bij die nooit om je mail gevraagd hebben, haal ze eruit, hoe zonde het ook voelt.
- Gooi de adressen weg die blijven weigeren. Een postbus die al maanden niet meer bestaat, is een streep tegen je.
- Verstuur de eerstvolgende mail naar een kleinere groep, namelijk de mensen die je mails wel lezen. Goed aankomen bij honderd trouwe lezers doet meer voor je naam dan half blijven hangen bij duizend onbekenden.
- Vraag je vaste klanten om je mail uit de spam te halen en je adres aan hun contacten toe te voegen. Hoe zwaar dat telt verschilt per postbus, maar het is in elk geval het omgekeerde van de spamknop.
Reken daarna niet op één mail. Een goede naam als afzender bouw je per domein op, over meerdere verzendingen heen, en het herstel gaat net zo geleidelijk als de afbraak ging. Blijf mailen naar mensen die het willen, houd het ritme gelijkmatig, en je kruipt er vanzelf weer uit.
Samengevat
- Een spamfilter kijkt of je mail echt van jouw domein komt en wat ontvangers met eerdere mails deden, niet naar losse woorden.
- Laat SPF, DKIM en DMARC instellen bij je domeinnaam en verstuur vanaf je eigen domein, niet vanaf een gratis gmail- of hotmailadres.
- Google en Yahoo willen spammeldingen onder de 0,3 procent houden: bij vierhonderd adressen zijn twee meldingen al te veel.
- Mail alleen mensen die erom vroegen; een oude stapel visitekaartjes kost je meer dan hij oplevert.
- Maak afmelden zichtbaar en makkelijk en zet erbij waarom iemand de mail krijgt. De ACM verplicht die afmeldmogelijkheid in elk bericht.
- Sta je in de spam, kijk dan eerst bij meerdere postbussen; het tabblad Promoties in Gmail is geen spammap.
Vragen
Bij mezelf komt de nieuwsbrief gewoon binnen. Zegt dat iets?
Weinig. Je eigen postbus kent je adres al en je mailt jezelf vaker, dus daar is je mail welkom. Vraag twee of drie klanten met verschillende aanbieders om te kijken, bijvoorbeeld iemand met Gmail, iemand met Outlook en iemand met een eigen domein. Pas als het bij meerdere mensen misgaat, is er iets met je verzending aan de hand.
Helpt het om woorden als gratis of korting te vermijden?
Daar wordt het niet beslist. De richtlijnen van Google en Yahoo gaan over de handtekening van je domein, over het aandeel spammeldingen en over makkelijk kunnen afmelden; over woordkeuze staat er niets in. Wat wel meetelt, is een onderwerpregel die iets anders belooft dan er in de mail staat, want daar drukken mensen op de spamknop.
Wat is het verschil tussen de spammap en het tabblad Promoties in Gmail?
Promoties is een categorie binnen het postvak in, waar Gmail aanbiedingen en reclamemail in sorteert. Je mail is dan gewoon bezorgd en je lezer kan hem vinden. De spammap is een aparte map waar berichten belanden die als ongewenst zijn aangemerkt. Staat je nieuwsbrief in Promoties, dan hoef je niets te repareren.
Moet ik SPF, DKIM en DMARC zelf instellen?
Je hoeft ze niet te begrijpen, wel te laten regelen. Je verzendprogramma geeft je de regels tekst die bij jouw domein moeten komen te staan, en die zet je webbouwer of je hostingpartij erin. Het kost eenmalig een kwartiertje van iemand die weet waar hij moet zijn, en daarna staat het goed voor al je mail.
Hoe lang duurt het voordat ik weer uit de spam ben?
Daar bestaat geen knop voor en geen vaste termijn. De naam van een verzendend domein wordt opgebouwd over meerdere verzendingen, dus het herstel verloopt net zo geleidelijk als de afbraak ging. Verstuur naar mensen die je mail willen, houd afmelden makkelijk en haal adressen eruit die blijven weigeren.


