BlogSchrijven
Een nieuwsbrief voor je winkel: wat zet je erin?
In de nieuwsbrief van een winkel zet je één ding dat nu op de vloer ligt of deze week gebeurt, met een foto erbij en een reden om langs te komen. Vertel wat het is, waarom jij er blij mee bent en wanneer iemand het kan zien. Dat is genoeg voor een mail; een winkel heeft altijd iets tastbaars, en daar hoef je niets voor te verzinnen.
Wat zet je in een nieuwsbrief voor je winkel?
In de nieuwsbrief van een winkel staat één ding dat nu op de vloer ligt of deze week gebeurt, met een foto erbij en een moment waarop iemand ervoor langs kan komen.
Een winkel heeft daarbij iets wat de meeste andere zaken missen: er is altijd iets te zien. Er kwam vanmorgen een doos binnen, er zijn er nog vier van over en ze staan op de tafel bij het raam. Daar zit een mail in, en bedenken hoef je er niets voor.
Houd wel in de gaten wat je met zo'n mail eigenlijk vraagt. Geen klik, maar een bezoek. Je lezer moet na een paar zinnen weten wat er is, waarom jij er enthousiast over bent en wanneer hij het kan komen bekijken.
In bijna elke winkelmail die iets doet zitten daarom dezelfde drie dingen: het ding zelf, een foto zoals het er in jouw winkel echt uitziet, en het moment waarop het te zien is. Laat dat laatste weg en je houdt een aardig bericht over waar niemand iets mee doet.
Begin bij wat er net binnenkwam
De mail die in een winkel het vaakst iets oplevert, gaat over wat er pas is binnengekomen.
Schrijf dan niet dat de nieuwe collectie binnen is. Kies er één ding uit en vertel waarom je het hebt ingekocht. "Er ligt sinds vanmorgen een geitenkaas van een boerderij verderop, en die is zoutiger dan je van geit gewend bent": dat zegt meer dan vijf regels over een hele collectie. Over één ding kun je iets vertellen. Over een collectie kun je alleen melden dat hij er is.
- Noem het aantal als het er weinig zijn. Acht stuks is een feit, geen trucje, en het zegt de lezer precies hoeveel haast hij heeft.
- Zeg waar het ligt. Achterin bij het raam, op de tafel links van de kassa. Dat scheelt iemand het vragen, en je winkel wordt er alvast zichtbaar van.
- Vertel waarom jij het koos. Er komt elke week van alles langs en hier zei je ja tegen. Die reden is het verhaal.
- Maak de foto zelf, op de vloer. Het plaatje van de leverancier is mooier en zegt minder. Mensen willen zien hoe het er bij jou bij staat.
Omgekeerd werkt het net zo goed: de laatste vier, het laatste weekend van de opruiming, het model dat uit de kast verdwijnt. In een winkel is dat gewoon waar, en waarheid leest anders dan haast die je er voor de vorm bij verzint. Welke onderwerpen er verder nog zijn, staat in waarover schrijf je in een nieuwsbrief.
Een winkeljaar zit vol momenten die al vastliggen
Een flink deel van je winkeljaar ligt al vast, en dat deel kun je in één keer inplannen.
Ga een keer met een kalender zitten en zet erop wat er sowieso gebeurt: de wissel van het seizoen, de weken voor de feestdagen, de opruiming, de week dat je dicht bent, de eerste dag dat je weer open bent, de braderie in je straat. Daar staan zo acht tot tien mails, en van de meeste weet je nu al waar ze over gaan.
Een paar momenten die in vrijwel elke winkel iets doen:
- Het seizoen draait. De eerste week dat het om vijf uur donker is, de eerste warme zaterdag: dan verandert waar mensen naar zoeken, en jij weet dat eerder dan zij.
- De weken voor de feestdagen. Niet één mail vlak voor de drukte, maar een bericht ruim van tevoren met wat je in huis hebt en tot wanneer je nog iets kunt bestellen.
- Afwijkende tijden. Later open, een dag dicht, een extra zondag. Dit is de nuttigste post die je stuurt en hij kost je vier regels.
- Iets dat in de winkel gebeurt. Een proeverij, een maker die komt vertellen, iemand die messen slijpt terwijl je wacht.
- De winkel zelf verandert. Een verbouwing, een andere indeling, een ingang die tijdelijk om de hoek zit. Vertel het voordat het zover is, dan staat er niemand voor een dichte deur.
Zet die momenten op een rij en kies er een ritme bij dat je het hele jaar volhoudt. Hoe vaak je een nieuwsbrief stuurt hangt vooral af van wat je naast de winkel kunt bijbenen.
Vergeet de praktische dingen niet
Een winkelmail is pas af als erin staat hoe iemand bij dat ding komt.
Dit is het stukje dat het vaakst ontbreekt, want voor jou spreekt het vanzelf. Je weet wanneer je open bent en waar de deur zit. Je lezer heeft alleen dat ene mailtje op zijn telefoon.
- Openingstijden, als ze afwijken. Elke week je gewone tijden herhalen leest niemand. De zaterdag dat je eerder sluit wel.
- Of je iets apart legt. Dat is het makkelijkste dat een winkel kan aanbieden, en het geeft de lezer een reden om meteen iets te doen in plaats van het te onthouden.
- Hoe iemand je bereikt. Bellen, een berichtje sturen of gewoon antwoorden op je mail. Noem er één, en zorg dat je die ook echt bijhoudt.
- Waar je zit, als dat niet vanzelf spreekt. Na een verhuizing, tijdens een verbouwing, of wanneer je mail ook bij mensen komt die nog nooit bij je binnen zijn geweest.
- De prijs, bij het ding waar de mail over gaat. Noem je hem nergens, dan vraagt iemand het je of hij komt niet. Eén prijs is genoeg; de rest zie je in de winkel.
Over de lengte: korter dan je denkt. Een foto, zes zinnen en een regel met de tijden waarop je open bent is geen schrale mail maar een nette.
Adressen verzamelen aan de kassa
De handigste plek om adressen te vragen is de plek waar je klant toch al staat: bij de kassa.
Vraag het terwijl je inpakt of aanslaat. "Zal ik je mailen als die serie weer binnen is?" is een gewone vraag aan de toonbank, en het antwoord is vaker ja dan je zou denken. Hetzelfde geldt bij een reparatie, bij iets dat je apart legt, en bij een bon die je toch al mailt.
Voor de regels zit je dan goed, als je twee dingen doet. Klanten die iets bij je kochten, mag je volgens de ACM ongevraagd berichten sturen over producten of diensten die met hun eerdere aankopen te maken hebben. Daarbij hoort dat ze zich kunnen afmelden, snel en gratis, en dat ze kunnen zien dat jij de afzender bent.
Wie nog niets bij je kocht, schrijft zichzelf in. Zet een kaartje bij de kassa met één zin over wat je stuurt en hoe vaak, met een QR-code naar je inschrijfpagina erbij. "Ongeveer één mail per maand, over wat er binnenkomt" is zo'n zin; die belofte is meteen het kader voor alles wat je daarna schrijft.
Wat je met zo'n lijst wel en niet mag, en hoe je omgaat met adressen waarvan je niet meer weet waar ze vandaan komen, staat in mag je je klanten zomaar een nieuwsbrief sturen.
Wat vraag je van de lezer, en hoe zie je of het werkte?
Vraag per mail één ding, en laat dat iets zijn wat in een winkel kan.
Deze week langskomen. Bellen om iets apart te laten leggen. Antwoorden met "doe er maar twee". Dat laatste werkt in een kleine winkel vaak het beste: het kost je lezer niets en het levert jou meteen een gesprek op.
Of het wat deed, merk je eerder in je winkel dan in een grafiek. Mensen die je mail lazen, komen zaterdag binnen en noemen hem misschien niet eens. Een cijfer dat zegt hoeveel mensen je bericht openden, weet van die zaterdag niets.
Houd het daarom simpel. Leg een blaadje bij de kassa en zet er twee weken lang een streepje op als iemand je mail noemt of vraagt naar het ding dat erin stond. Vraag het ook gewoon: "heb je mijn mailtje gezien?" is een vraag die je toch al stelt.
Daarnaast kun je zien wie er op een link klikte, en dat is in een winkel vooral nuttig als je ergens naartoe stuurt, bijvoorbeeld naar een pagina met de hele serie. Hoe je zo'n lijstje gebruikt zonder er iemand achterna te zitten, staat in wie klikte er.
Samengevat
- In de nieuwsbrief van een winkel staat één ding dat nu op de vloer ligt, met een foto en een moment waarop het te zien is.
- Wat net binnenkwam is de mail die het vaakst werkt: kies er één ding uit en vertel waarom je het inkocht.
- Een flink deel van je winkeljaar ligt al vast: seizoenswissels, de weken voor de feestdagen, de opruiming, afwijkende openingstijden.
- Zet erbij hoe iemand bij dat ding komt: wanneer je open bent, of je het apart legt en hoe hij je bereikt.
- Adressen vraag je aan de kassa; klanten mag je mailen over aanbod dat met hun eerdere aankopen te maken heeft, met in elk bericht een afmeldmogelijkheid en jou als herkenbare afzender.
- Vraag één ding per mail, en kijk aan de toonbank of het werkte in plaats van alleen naar de cijfers.
Vragen
Hoe vaak stuur ik mijn winkelklanten een mail?
Een keer per maand is voor de meeste winkels prettig, met er af en toe een korte tussendoor als er iets gebeurt dat niet kan wachten. Belangrijker dan het aantal is dat het ritme past bij wat je naast de winkel volhoudt. Heb je een maand niets te melden, sla hem dan over; een mail zonder nieuws leert mensen dat jouw post meestal niets bevat.
Moet ik prijzen in mijn nieuwsbrief zetten?
Zet de prijs erbij van het ding waar de mail over gaat, en laat de rest voor in de winkel. Zonder prijs blijft de lezer met een vraag zitten, en vragen die je niet beantwoordt eindigen zelden in een bezoek. Een hele prijslijst in een mail leest niemand.
Ik heb geen webshop. Heeft mailen dan wel zin?
Juist dan. De mail hoeft niets te verkopen; hij hoeft iemand alleen aan je winkel te laten denken op een moment dat hij er anders niet aan dacht. Vraag om langs te komen, om te bellen of om terug te mailen, dan heb je een reactie zonder dat er een knop voor nodig is.
Hoeveel foto's zet ik in een winkelmail?
Eén goede foto van het ding waar de mail over gaat is genoeg, en meer dan drie wordt een folder. Maak ze zelf in je eigen winkel, met daglicht en zonder alles recht te trekken. Een foto waarop je de toonbank of de kast herkent, doet meer dan een perfect plaatje van de leverancier.
Mijn winkel heeft weinig nieuws. Waar haal ik dan een mail vandaan?
Kijk naar de vragen die klanten je deze maand stelden; stelden twee mensen dezelfde vraag, dan heb je een onderwerp. Verder werkt uitleg uit je eigen vak altijd: hoe je iets schoonmaakt, bewaart of onderhoudt. Helpt dat ook niet, kijk dan in je kalender: wat er de komende zes weken in je winkel gebeurt, is bijna altijd genoeg voor een mail.


