Naar de inhoud
mailwerk

BlogSchrijven

Een uitnodiging per mail waar mensen op reageren

Mensen reageren op een uitnodiging met één duidelijke aanleiding, waarin ze zich de avond kunnen voorstellen en waarop antwoorden niet meer kost dan één klik. Zet dus bovenaan wat er te doen is, wanneer en waar, vraag onderaan precies één ding, en stuur een paar dagen voor de datum nog een korte herinnering. Wie zijn mail schrijft als een flyer, krijgt de reactie van een flyer.

Een uitnodiging voor een open avond in opbouw: de mail met een foto uit de plantenwinkel en de vraag of je donderdag komt, met ernaast de losse bouwstenen. De knop waarmee je ja zegt, zweeft nog boven zijn plek.
Verzonnen voorbeeld; de foto is met AI gemaakt.

Waarom blijft het stil na een uitnodiging?

De meeste uitnodigingen krijgen geen antwoord omdat er niets te antwoorden valt, niet omdat niemand wil komen.

Zet twee mails naast elkaar. In de eerste staat dat je een gezellige avond organiseert, met daaronder een poster waarin alle gegevens zijn verwerkt en een knop naar je site. In de tweede vraagt iemand of je donderdag langskomt, vertelt hij in drie regels wat er die avond gebeurt, en staat onderaan: laat je weten of je erbij bent? Op die tweede komt antwoord.

Er gaan meestal drie dingen mis: de aanleiding blijft vaag, zodat de lezer niet weet waarvoor hij een avond vrijhoudt, de vraag ontbreekt of staat achter een formulier met acht velden, en de gegevens zitten in een plaatje dat niemand kan doorsturen of in zijn agenda plakken.

Daarin is een uitnodiging anders dan een gewone nieuwsbrief. Een nieuwsbrief mag iemand lezen en weer wegleggen; bij een uitnodiging wil je dat hij iets doet, op een moment dat hij in de rij bij de kassa staat of met zijn telefoon op de bank hangt. Alles wat dan nog een handeling vraagt, valt af.

Houd er verder rekening mee dat je mail bij veel mensen aankomt op een avond die al bezet is. Dat is geen oordeel over jouw avond. Het betekent wel dat je het de mensen die wel kunnen zo makkelijk mogelijk moet maken.

Wat zet je in de uitnodiging?

In de eerste alinea staat wat er gebeurt, wanneer en waar; al het andere is aanvulling.

Daarna volgen de gegevens, als tekst in de mail en onder elkaar:

  • De aanleiding in één zin. De nieuwe collectie hangt, de werkplaats is verbouwd, het is tien jaar geleden dat je begon.
  • Dag, datum, begintijd en eindtijd. Die eindtijd doet meer dan je denkt: wie weet dat het om tien uur klaar is, zegt eerder ja.
  • Het adres, en hoe iemand binnenkomt. Welke deur, waar de auto kan, welke bus er stopt. Voor wie er nooit eerder was, zit daar de grootste drempel.
  • Wat het kost. Ook als het niets kost: zeg dat dan gewoon, want veel mensen rekenen stilletjes op een verkoopverhaal.
  • Of mensen iemand mee mogen nemen. Een partner, een vriendin, de kinderen.
  • Eén ding dat er te doen is. Iets te proeven, een demonstratie, een maker die zijn werk voordoet. Een concreet beeld maakt de keuze, een sfeerwoord niet.
  • Hoe je laat weten of je komt, en tot wanneer.

Zet die regels als tekst in de mail en niet in een ontworpen plaat. Tekst kan iemand doorsturen naar zijn partner, in zijn agenda plakken en een week later terugvinden door in zijn inbox op jouw naam te zoeken. Een mooie plaat mag er prima bij staan als beeld, zolang er niets op staat wat in de tekst ontbreekt.

Houd het bij één knop. Een uitnodiging met een knop om te reageren, een knop naar je webshop en een knop naar je socials zet de lezer aan het kiezen, en kiezen kost reacties. Wat er in een winkelmail verder thuishoort, staat in een nieuwsbrief voor je winkel.

Hoe maak je het makkelijk om ja te zeggen?

Je krijgt meer reacties als antwoorden één handeling is: één klik, of één woord terugmailen.

Twee links onder elkaar werken daarvoor goed: "Ik kom" en "Ik kan niet". Die tweede lijkt zonde van de ruimte en is juist nuttig. Hij geeft de twijfelaar een nette manier om af te zeggen, en jou een antwoord in plaats van stilte.

Op een kleine lijst kan het nog eenvoudiger. "Antwoord gewoon op deze mail" is voor veel mensen de vertrouwdste weg, en je krijgt er een gesprek bij in plaats van een registratie. Het nadeel: je houdt zelf bij wie wat zei.

Vraag niet meer dan je nodig hebt. Voor een open avond zijn een naam en het aantal personen genoeg. Elk veld dat je erbij zet, is een reden om het straks te doen, en straks betekent meestal nooit.

Reken erop dat een klik geen belofte is. Iemand tikt "Ik kom" aan en krijgt die week iets anders op zijn dak; een ander staat opeens in de deur zonder dat hij iets liet weten. Maak de bestelling en het aantal stoelen dus niet precies op het aantal ja's. Hoe je terugziet wie er op welke link klikte, staat in wie klikte er.

Wanneer stuur je wat?

Een uitnodiging voor een avond gaat ongeveer drie weken vooraf de deur uit, met een korte herinnering een paar dagen voor de datum.

Rond die twee mails hangt de rest:

  • Een vooraankondiging, weken eerder en in twee regels, als mensen een dag vrij moeten nemen of moeten reizen. Voor een avond om de hoek sla je die over.
  • De uitnodiging zelf, met alle gegevens erin. Valt je avond in een drukke maand of midden in een vakantie, begin dan eerder.
  • De herinnering, twee of drie dagen ervoor, kort, met de tijd en het adres er nog een keer in. Veel mensen besluiten pas als het bijna zover is.
  • Een praktische mail op de dag zelf, alleen naar wie komt: waar de auto kan, dat de achterdeur open staat, dat stevige schoenen handig zijn.
  • De bedankmail erna, binnen een paar dagen, met twee foto's en één zin over wat de volgende keer is.

Sla bij die herinnering de mensen over die al lieten weten dat ze komen. Wie zijn avond vrijhield en daarna nog twee keer dezelfde vraag krijgt, merkt dat je niet bijhoudt wat hij antwoordde.

Wie niet kwam, mag ook iets horen. Een kort bericht over hoe het was, met de foto's erbij, leest voor die groep als nieuws en niet als verwijt. Gaat het om plekken waarvoor betaald wordt, dan loopt het ritme anders en mag je er vaker over mailen; dat staat in je workshops en cursussen vol krijgen met een nieuwsbrief.

Schrijf hem alsof je één iemand uitnodigt

Een uitnodiging die werkt, leest als een bericht aan één persoon en niet als een aankondiging aan een lijst.

"Wij nodigen je hierbij graag uit voor onze relatieavond" is een formulier. "Kom je donderdag langs? Ik zet de nieuwe oogst open" is een vraag, en op een vraag geeft iemand antwoord.

Noem wie er zijn. Mensen komen voor mensen: voor jou, voor de collega die ze van de toonbank kennen, voor de maker die zijn werk komt voordoen. Zet daarom ook je eigen voornaam bij de naam van je zaak als afzender, zodat in de inbox meteen te zien is wie er uitnodigt.

Vertel waarom je het juist aan deze lezer vraagt, als je dat weet. "Je was er vorige keer ook" of "je kocht de eerste serie" maakt van een rondzendbrief een uitnodiging. Verzin het niet: weet je het niet, laat die zin dan weg.

De onderwerpregel zegt wat er is en wanneer. "Uitnodiging" zegt niets, "Donderdagavond open: de nieuwe oogst" wel. Wat zo'n regel verder goed maakt, staat in een onderwerpregel die mensen je nieuwsbrief laat openen. Kies daarna de vorm die bij je zaak past: persoonlijke mail of opgemaakte nieuwsbrief zet de twee naast elkaar.

Mag je je klanten een uitnodiging mailen?

Een uitnodiging van je zaak valt onder de regels voor ongevraagde post, ook als er die avond niets te koop is.

Artikel 11.7 van de Telecommunicatiewet verbiedt ongevraagde berichten voor commerciële, ideële of charitatieve doeleinden, tenzij de ontvanger daarvoor vooraf toestemming gaf. Een open avond, een jubileum en een benefiet vallen daar alle drie onder. Voor bestaande klanten staat in hetzelfde artikel een uitzondering: hun adres mag je gebruiken voor je eigen gelijksoortige aanbod, zolang je bij elk bericht duidelijk en kosteloos de gelegenheid geeft om zich tegen dat gebruik te verzetten.

De ACM noemt daarbij twee dingen die je in elke uitnodiging terugziet: in elk bericht staat een afmeldmogelijkheid, en je bent herkenbaar als afzender, dus zonder verzonnen naam.

Let daarnaast op waar je adressen vandaan komen. Een adres dat iemand achterliet voor een reparatie, een bezorging of een tafel om acht uur, gaf hij voor dat ene doel. Een uitnodiging voor je eigen zaak zit daar dichter bij dan een actie van de buurman, al blijft de rustigste route om bij de kassa of de reservering te vragen of je iemand op de hoogte mag houden. Hoe die grens loopt, staat in mag je je klanten zomaar een nieuwsbrief sturen; wie zich zelf inschrijft, bevestigt dat het liefst nog een keer, zoals in dubbele opt-in staat.

Het aantal ontvangers verandert daar niets aan. Voor een mail aan tweehonderd adressen gelden dezelfde regels als voor een mail aan twaalf.

Samengevat

  • Mensen reageren niet omdat er vaak niets te antwoorden valt, niet omdat ze niet willen komen.
  • Zet de aanleiding, de dag, de begin- en eindtijd en het adres als tekst in de eerste alinea's, niet in een plaatje.
  • Maak ja zeggen één handeling: twee links ("Ik kom" en "Ik kan niet") of een antwoord op de mail.
  • Stuur de uitnodiging ongeveer drie weken vooraf en een korte herinnering een paar dagen ervoor, zonder de mensen die al ja zeiden.
  • Schrijf als aan één persoon, met je eigen voornaam als afzender en een onderwerpregel die zegt wat er is en wanneer.
  • Een uitnodiging is een wervend bericht: klanten mag je mailen over je eigen soortgelijke aanbod, met een afmeldmogelijkheid in elk bericht.

Vragen

Moet ik om een reactie vragen, ook als iedereen gewoon mag binnenlopen?

Vraag het toch, want de vraag zelf laat iemand een besluit nemen. Zonder vraag blijft je uitnodiging een mededeling die mensen vriendelijk wegleggen. Je kunt beide: zet erbij dat aanmelden niet hoeft, en dat je het leuk vindt om te weten wie er komt zodat je genoeg in huis hebt.

Hoeveel mensen komen er van iedereen die ja zei?

Minder dan het aantal ja's, en hoe vrijblijvender de avond, hoe groter het verschil. Reken daar bij je inkoop en je stoelen op, en vraag bij een beperkt aantal plekken een paar dagen ervoor nog kort om een bevestiging. Mensen die niets lieten weten en toch komen, vullen een deel van het gat weer op.

Mag ik mijn uitnodiging sturen naar mensen die zich nooit hebben ingeschreven?

Alleen als ze klant bij je zijn, want artikel 11.7 van de Telecommunicatiewet staat toe dat je klantadressen gebruikt voor je eigen gelijksoortige aanbod, met in elk bericht de gelegenheid om zich daartegen te verzetten. Voor de rest geldt: eerst toestemming. Adressen van een markt waar je stond, een beurs of een bevriende organisatie horen dus niet zomaar in je lijst.

Wat doe ik met de mensen die helemaal niet reageren?

Eén herinnering sturen en het daarna laten. Stilte is zelden een nee: meestal kan iemand niet, of hij las je mail op een moment dat hij zijn agenda niet bij de hand had. Wie twee keer niets zei, hoeft geen derde mail over dezelfde avond te krijgen, want dan gaat het over jouw avond en niet meer over hem.

Mag de uitnodiging ook een mooie plaat zijn die mijn ontwerper maakte?

Als beeld in de mail prima, als enige inhoud niet. Zet de dag, de tijd, het adres en de vraag altijd ook als tekst in het bericht, zodat mensen die gegevens kunnen doorsturen, kopiëren en terugvinden. Geef de plaat daarbij een alt-tekst die beschrijft wat erop staat, voor iedereen die het beeld niet te zien krijgt.

Bronnen

Je nieuwsbrief maken in mailwerk?

mailwerk is een Nederlandse marketingtool. Je verstuurt er nieuwsbrieven en mailreeksen mee, in je eigen huisstijl.